Ik heb iemand wel eens horen zeggen, dat overal waar het woordje "te" voor gezet wordt dat het niet goed is. Te weinig, te veel, te groot enzovoorts. En vandaar dus de naam van mn logje TE lang geleden. Ik kan me bijna niet meer herinneren dat ik een logje getikt heb, echt schandalig:$

Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook heb getwijfeld of ik hem nog wilde houden. Aangezien mijn werk tegenwoordig niet meer achter de computer is, heb ik (lees:maak ik) minder tijd om te loggen. Maar na afgelopen zaterdag wist ik toch zeker dat ik weer wat met mn weblog wilde gaan doen!

Afgelopen zaterdag kon ik plotseling toch mee naar het concert in Eindhoven! Dit dankzij mijn ouders; pa en ma HEEL ERG BEDANKT! En daardoor heb ik de smaak eigenlijk weer helemaal te pakken., Wat een heerlijk sfeertje is dat toch altijd. Na afloop samen met mn zus en vriendin nog even staan praten met andere fans bij de artiesten uitgang. Dit wil ik toch niet allemaal gaan missen, dus..... ik ga mn best maar weer is doen!

Ik loop de hele dag al met liedjes van Marco in mn hoofd, dus ja als dat geen teken is dat ik wat moet gaan doen weet ik het ook niet meer Helaas is op dit moment mijn Adobe tijdelijk niet bruikbaar dus ik moet nog even wachten met pimpen, maar dat komt nog wel. 

liefs kelly

Inmiddels al weer 3 weken is het wondertje van mn zus te bewonderen. Wat een heerlijk ventje is het toch. Tim was al een schatje, maar nu heeft ze  2 lieve mannetjes. Jullie hebben mn neefje vast al bewondert op marrielle haar weblog en zo niet dan moet je dat nu zeker even gaan, want ze is WEBLOG VAN DE WEEK!

En hier dan even een foto van mij met Tijmen:


en michel met tim, saampies aan een beschuitje



 kelly

Zoals bekend zit ik bij een showkorps in het colorguard team. Dit jaar gingen we voor het eerst sinds een lange tijd weer naar het buitenland voor een 4daagse trip. Eerst nog getwijfeld aangezien mijn zus 4 dagen later uitgerekend was, maar ja...het leek me ook super gaaf om het mee te maken. Dus toch besloten mee te gaan en daar heb ik geen spijt van gekregen. Wat was het ontzettend gaaf!!!!

We moesten optreden in Castellon de la Plana. Hier was al een tijdje het Magdalena Festival aan de gang en samen met korpsen uit andere landen als Polen, Mexico, Slovenie, duitsland noem maar op waren wij gevraagd optredens te verzorgen.  De heenreis met het vliegtuig was alleen al super gezellig. Daar aangekomen was het prachtig weer (rond de 28graden) en hotel was super netjes geregeld.

De optredens waren super leuk ik heb nog nooit zulk enthousiast publiek meegemaakt. Rijen dik stond het langs de straten in Castellon. Ook de podium optredens op een groot stadhuisplein waren druk bezocht. Echt ontzettend gaaf en had het niet willen missen. Ook het hele team is weer een stukje hechter geworden door de 4 dagen dat je met elkaar optrekt, kortom het was geweldig!!!. Hieronder een eerste paar foto's die ik al heb kunnen bemachtigen, de rest krijgen we nog op dvd





Als je nog nieuwsgierig bent. Hier een linkje naar een filmpje van een concertoptreden:

http://www.youtube.com/watch?v=Y3HgxLdAdXo&feature=related




Ook de organisator die de het hele weekend met ons mee is geweest was super enthousiast. Zo enthousiast dat hij gevraagd had of we eind augustus mee gaan naar Dax, en.... we hebben genoeg leden die kunnen dus eind augustus op naar DAX!!! kan niet wachten

kelly

Het heeft even geduurd, maar ik heb er dan eindelijk eentje. De "lorena"oorbel uit gtst. Vond ze echt zo leuk, maar had niet zo veel zin om er 30 euro voor te betalen. Dus aan het zoeken gegaan en inmiddels beginnen ze overal een beetje goedkoper te verschijnen. Ik heb mn eerste in ieder geval binnen. Echt helemaal blij mee !!!




Nu nog een keer uitvogelen of ik ze niet gewoon zelf kan maken ?!?!

kelly

Helaas is het nog niet gelukt om een baan te vinden in de grafische wereld. Na 40 sollicitaties heb ik het dan ook maar even losgelaten en besloten voorlopig wat anders te gaan doen, zodat ik me in elk geval weer en beetje nuttig voel en er weer centjes binnen komen. 

Ik ben de plaatselijke supermarkten afgelopen, de Xenos in P'drecht, de kruidvat enzovoorts. Diverse formulieren ingevuld maar ook dat gaf me niet veel hoop. Toen liep ik tegen een baantje als serveerster aan in de evenementenhal, Dit leek me op zich wel wat, alleen was het wel op oproep basis. Maar goed, beter iets dan niets! 

Diezelfde week werd ik vrijdagmiddag gebeld door de AH en de Kruidvat dat er een vacature vrij was voor me. Bij beide winkels dus op gesprek geweest en na even afwegen besloten bij de kruidvat te gaan werken voor 28uur per week. 

Voorlopig kun je me dus vinden in de Kruidvat op Sliedrecht. had niet gedacht dat ik ooit nog zo zinh zou hebben om daar te gaan werken, maar kan eigenlijk n iet wachten. Ben blij dat ik me niet meer zo nutteloos hoef te voelen en thuis moet zitten. Die 4 maanden waren wel genoeg. 

Ik hoop dat er over een tijdje nog een grafisch baan ergens opduikt, maar voorlopig ga ik gewoon lekker aan de slag 

Vorige week dinsdag heb ik de schrik van mn leven gehad. Om half 6 zou ik opgehaald worden door Michel (mn vriend) uit mn werk. Echter om half 6 stond hij nog niet voor de deur en hij is altijd te vroeg. Ik ben toen maar gaan bellen, maar hij nam niet op. Vervolgens zijn broertje gebeld omdat ik wist dat ze samen aan het klussen geweest waren. En toen begon alles….

“Uhm… he Kel, niet schrikken….maar Michel heeft een ongeluk gehad. Ik sta nu bij het ziekenhuis in Dordrecht.” Kippenvel door mn hele lijf, wat nu??? Hoe erg is het? Wat is er gebeurt?? Na een kort gesprek heeft mn collega me even naar huis gebracht. Daar heb ik snel de katjes binnen geroepen en eten gegeven. Daarna heeft mn collegaatje me naar het ziekenhuis in Dordrecht gebracht.

Daar aangekomen stond Michel’s broertje al op me te wachten. Heel emotioneel allemaal, dus even een dikke knuffel en korte uitleg van wat er aan de hand was. Ook Michels vader kwam naar buiten om me te halen. Hij liep met Michels broek en schoenen in zn handen…er ging echt van alles door mn hoofd. Mies zn pa bracht me naar de EHBO waar een zuster me naar Michel toe bracht. Als hij klaar was met foto’s maken mocht ik bij hem kijken.

Ik wist niet wat ik moest verwachten, dus ben met verstand op nul de kamer in gelopen. Daar lag mn ventje dan. Zn hoofd helemaal in het verband, een dik, blauw oog overal schrammen en bloed en een hele dikke schouder. Het kon me allemaal niks schelen… hij was er nog! Uiteindelijk bleek dat hij hechtingen in zn hoofd had, een hersenschudding, zn oog zat dan dicht door de zwelling, zn linker sleutelbeen was gebroken en hij heeft een gekneusde long.

Wat was er nou gebeurt?
We hadden net een nieuwe auto, helemaal trots. We moesten alleen de schokbreker aan de achterkant nog vervangen. Toen hij smiddags in de polder reed ,met zn broertje achter hem in een andere auto,is hij overal een hobbel gereden daardoor gaan stuiteren. Tegensturen was niet gelukt en hij is over de sloot gestuiterd, daar in de berm geknald toen gedraaid en nog een keer in de berm geknald en vervolgens over de sloot terug over de kop op de weg weer terug geknald. Het is een wonder dat hij er levend ui is gekomen volgens het ambulance personeel en de agenten. En als je de auto ziet, weet je genoeg:

Er hebben heel veel engeltjes op zn schouder gezeten, anders had hij dit niet overleefd.

Herstel
Gelukkig gaat het herstel erg goed. Vrijdag mocht ik hem al ophalen uit het ziekenhuis. Het gaat elke dag weer een stukje beter en alle schrammen en blauwe plekken trekken langzaam weg. Van de auto is echt niets meer over… maar ik ben ontzettend blij dat ie nog bij me is